ابن سنان عن أبي بصير: . عن أبي عبد اللّه عليه السلام، قال: ولد لرسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله، من خديجة: القاسم و عبد اللّه، و [هو] الطاهر. و زينب و رقيّة و أمّ كلثوم و فاطمة عليها السلام و من مارية القبطيّة - أهداها الى النبيّ صلّى اللّه عليه و آله، ملك الإسكندريّة المقوقس -: إبراهيم. فأمّا رقيّة: فزوّجت من (عتبة بن أبي لهب، فمات عنها. و أمّا زينب: فزوّجت من) أبي العاص بن الربيع، فولدت منه ابنة، سمّاها «امامة» تزوّجها أمير المؤمنين عليه السلام بعد وفاة فاطمة صلوات اللّه عليها. (تاریخ اهل‌البیت ج۱ ص۹۱)
امام صادق(ع) فرمود: حاصل ازدواج رسول خدا(ص) با خدیجه دو پسر بود بنام قاسم و طاهر و چهار دختر بنام‌های: زینب، رقیه، امّ‌کلثوم، و فاطمه. همچنین از ماریهٔ قبطیه در مدینه پسری بنام ابراهیم داشت. پسران همگی در نوزادی از میان رفتند. رقیّه و امّ‌کلثوم نخست همسران دو پس ابولهب بودند که پس از بعثت، آن دو پسر، هر دو را با هم طلاق دادند. بعداً عثمان رقیه و پس از وفات او در سال دوم هجری امّ‌کلثوم را گرفت. امّ‌کلثوم هم در سال نهم هجری درگذشت. زینب که دختر بزرگ رسول خدا(ص) بود ابتدا ایمان نیاورد و وقتی شوهرش ابی‌العاص بن ربیع در بدر اسیر مسلمین گشت، طلاهایش را برای پدرش رسول خدا(ص) فرستاد و شوهرش را رهانید. بعداً هم زینب و هم شوهرش ایمان آوردند. از این دو، پسری بنام علی و دختری بنام امامه زاده شد. پس از زهرای مرضیه(س) علی(ع) این امامه را که نوهٔ پیامبر(ص) بود به زنی گرفت و از او صاحب دو پسر بنام هلال و عون شد. پس از شهادت علی(ع) امامه با مغیرة بن نوفل ازدواج کرد.