استاد سلسلهٔ اساتید ما در نقل حدیث، مرحوم محدّث نوری در دارالسلام از امام رضا(ع) از پدران بزرگوار خود روایت میکند که امام حسین(ع) فرمود: روزی نزد امیرمؤمنان(ع) نشسته بودیم که عربی وارد شد و عرض کرد یا امیرالمؤمنین! من مردی عیال‌مند و فقیرم و مالی که مرا کفایت کند، ندارم. حضرت فرمود: ای برادر! چرا استغفار نمیکنی تا حالت نکو شود؟! عرض کرد: زیاد استغفار میکنم، اما تغییری پیدا نشده! حضرت فرمود: چطور؟! خدا فرموده: اِسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كَانَ غَفَّاراً. سپس فرمود: چون به گناه بودنِ بعضی از اعمالت آگاه نیستی، استغفار تو ناقص است و نتیجه نمیگیری! اینک به تو استغفاری می‌آموزم که آن را هنگام خواب بخوانی و خدا به تو وسعت رزق عطا فرماید. پس استغفار را نوشته و به أعرابی داد. به نظر می‌آید که آن استغفار همان استغفار هفتاد بندِ طویلی باشد که در کتاب بلدالأمینِ کفعمی، ذکر شده و امیرمؤمنان(ع) خودش پس از نماز صبح می‌خوانده. متنِ استغفار فوق، سنگین و ثقیل است، اما بندهٔ امیدوار به بخشش خدا، مصطفی نیک‌اقبال، بنا به دلایلی، بعد ... تلخیصی تضمین‌وار، مُجمَل اما تفسیروار، از آن استغفارِ جامع در اینجا ارائه میدهم و آنرا "استغفار خاصّه" می‌نامم که علاوه بر جنبهٔ ذکری، جنبهٔ معرفتی و باطنی نیز برای اهلش - به مدد مولای متّقیان - إن شاء الله، داشته و خواهد داشت.
كَانَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ يَسْتَغْفِرُ و يَقُول:
امیرمؤمنان(ع) مدام از خدا طلب مغفرت میکرد و میگفت:
اَللَّهُمَّ فَيَا غَافِرَ اَلذُّنُوبِ، أَسْتَغْفِرُكَ لِذَنْبِي وَ أَسْتَقِيلُكَ لِعَثْرَتِي، فَأَحْسِنْ إِجَابَتِي فَإِنَّكَ أَهْلُ اَلْإِجَابَةِ وَ أَهْلُ اَلتَّقْوَى وَ أَهْلُ اَلْمَغْفِرَةِ.
خدایا! ای بخشندهٔ گناهان! بخاطر گناهم از تو بخشش میطلبم و بخاطر لغزشم، از تو گذشت میخواهم. خدایا بپذیر! که تو خوب می‌پذیری و اهل نیکی و گذشتی.
اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ قَوِيَ بَدَنِي عَلَيْهِ بِعَافِيَتِكَ، أَوْ نَالَتْهُ قُدْرَتِي بِفَضْلِ نِعْمَتِكَ، أَوْ بَسَطْتُ إِلَيْهِ يَدِي بِتَوْسِعَةِ رِزْقِكَ، أَوِ اِحْتَجَبْتُ فِيهِ مِنَ اَلنَّاسِ بِسِتْرِكَ، أَوِ وَثِقْتُ مِنْ سَطَوَتِكَ عَلَيَّ فِيهِ بِحِلْمِكَ، وَ عَوَّلْتُ فِيهِ عَلَى كَرَمِ عَفْوِكَ.
خدایا! بدرگاهت استغفار میکنم از گناهانی که عافیتت، بدنم را بر آن قادر ساخت؛ گناهانی که فضل نعمتت، قدرتم را به حد ارتکابش رساند؛ گناهانی که تو سعهٔ رزقت، دستم را بسویشان دراز کرد؛ گناهانی که پرده‌پوشی‌ات از خلق، آنها را ممکن ساخت؛ گناهانی که وثوق به حِلمت، با أمنی که از سَطوَت میسّر ساخت، زمینه‌ساز آنها بود؛ گناهانی که تنها با تکیه بر کرم عَفْوَت، ارتکابشان ممکن بود.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ يَدْعُو إِلَى غَضَبِكَ، أَوْ يُدْنِي مِنْ سَخَطِكَ، وَ اِغْفِرْهُ لِي يَا خَيْرَ اَلْغَافِرِينَ.
خدایا! استغفار میکنم از تمام گناهانی که سرانجامشان خشمِ توست؛ یا ناخشنودیِ تو. همه را بر من ببخشای! ای بهترینِ بخشنده‌ها!
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ أَضْلَلْتُ إِلَيْهِ أَحَداً مِنْ خَلْقِكَ بِوَسْوَسَتِي، أَوْ خَدَعْتُهُ بِحِيلَتِي، فَعَلَّمْتُهُ مَا جَهِلَ، وَ عَمَّيْتُ مَا عَلِمَ، وَ لَقِيتُكَ غَداً بِأَوْزَارِي وَ أَوْزَارِ غَيْرِى.
خدایا! استغفار میکنم از آنکه کارم، باعث برانگیختن وسوسه‌ای و گمراهی کسی شده باشد؛ یا آنکه حیله‌ای زده باشم یا خدعه‌ای در کاری کرده باشم؛ به کسی چیزی که نباید، یاد داده باشم؛ یا نگذاشته باشم به چیزی که درست میداند عمل کند؛ و فردا تو را خدایا! دیدار کنم و باری بر پشت داشته باشم یا بارکشِ بار دیگران باشم.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ يَدْعُو إِلَى اَلْغَيِّ، وَ يُضِلُّ عَنِ اَلرُّشْدِ، وَ يُقِلُّ اَلرِّزْقَ، وَ يَمْحَقُ اَلبَرَكَةَ، وَ يُخْمِلُ اَلذِّكْرَ.
خدایا! توبه از گناهانی که به گمراهی میکشاند! مانع رشدِ آدم میشود؛ باب روزی را می‌بندد؛ برکت را محو میکند؛ و نام انسان را از خاطرهٔ روزگار محو میسازد.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ أَتْعَبْتُ فِيهِ جَوَارِحِي فِي لَيْلِي وَ نَهَارِي.
خدایا! ببخش گناهانی را که روز و شب، چنان در بندشان بودم، که به بدنم هم رحم نکردم!
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ رَصَدَنِي فِيهِ أَعْدَائِي لِهَتْكِي فَصَرَفْتَ كَيْدَهُمْ عَنِّي، وَ لَمْ تُعِنْهُمْ عَلَى فَضِيحَتِي كَأَنِّي لَكَ وَلِيٌّ فَنَصَرْتَنِي.
خدایا! گناهانی بود که دشمنانم مترصّد بودند تا از آن آگاه شوند و مرا رسوا کنند، و تو مرا چون دوستی یاری کردی و از کیدِ آنها نگه داشتی و نگذاشتی مفتضحم کنند، اما من همچنان گناه میکردم، خدایا از چنین گناهانی بسیار شرمنده‌ام و پوزش میطلبم.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ سَهِرْتُ لَهُ لَيْلِي فِي التَدْبِيرِ لِإِتْيَانِهِ.
خدایا! شرمنده‌ام بخاطر شبهایی که در تدبیرِ گناه گذشت.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ ظَلَمْتُ بِسَبَبِهِ وَلِيّاً مِنْ أَوْلِيَائِكَ أَوْ نَصَرْتُ بِهِ عَدُوّاً مِنْ أَعْدَائِكَ.
خدایا! استغفار میکنم اگر جایی، ظلمی به دوستی از دوستانت کرده‌ام؛ یا جایی کسی از دشمنانت را یاری نموده‌ام.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ قولٍ تَكَلَّمْتُ فِيهِ لِغَيْرِ مَحَبَّتِكَ، أَوْ لِكُلِّ فِعْلٍ قُمْتُ فِيهِ إِلَى غَيْرِ طَاعَتِكَ.
استغفر الله از هر گفتاری، جز به عشق، و از سرِ محبت تو؛ یا هر رفتار و کرداری، در غیر طاعتِ تو!
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ نَهَيْتَنِي عَنْهُ فَخَالَفْتُكَ، أَوْ حَذَّرْتَنِي فَزَيَّنْتُهُ لِنَفْسِي.
خدایا! عذر میخواهم از هرآنچه از آن نهی کردی و مرتکب شدم؛ یا بر حذر داشتی و مجاز دانستم.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ نَسِيتُهُ فَأَحْصَيْتَه، وَ تَهَاوَنْتُهُ فَأَثْبَتَّه، وَ جَاهَرْتَهُ فَسَتَرْتَه، وَ لَوْ تُبْتُ مِنْهُ لَغَفَرْتَهُ.
خدایا! فریاد از برای گناهانی که از یاد برده‌ام و برشمرده‌ای؛ به حساب نیاورده‌ام و ثبت کرده‌ای؛ بی‌محابا مرتکب شده‌ام و پوشانده‌ای؛ کاش توبه میکردم، چون می‌بخشیدی!
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ تَوَقَّعْتُ فِيهِ تَعْجِيلَ اَلْعُقُوبَةِ، فَأَمْهَلْتَنِي وَ سَتَرْتَ عَلَيَّ سِتْراً، فَلَمْ أُقَصِّرْ فِي هَتْكِهِ جَهْداً.
خدایا! طلبِ استغفار میکنم برای گناهانی که چنان زشت بود که منتظر عقوبتش بودم، اما مشمول مهلتت شدم و در پردهٔ ستّاریتت درآمدم، اما باز همچنان هتک حرمت کردم و به گناه اصرار ورزیدم.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ يَصْرِفُ عَنِّي رَحْمَتَكَ. أَوْ يُحِلُّ بِي نَقِمَتَكَ، أَوْ يَحْرِمُنِي كَرَامَتَكَ، أَوْ يُزِيلُ عَنِّي نِعْمَتَكَ.
خدایا! پناه بر تو از گناهانی که رحمتت را از انسان مصروف میسازد و نقمتت را نازل میکند و کرامتت را باز میدارد و نعمتت را زائل میسازد!
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ يُورِثُ اَلْفَنَاءَ، أَوْ يُحِلُّ اَلْبَلاَءَ، أَوْ يَشْمَتُ اَلْأَعْدَاءَ، أَوْ يَكْشِفُ اَلْغِطَاءَ، أَوْ يَحْبِسُ قَطْرَ اَلسَّمَاءِ.
خدایا! پناه بر تو از گناهانی که زندگی را نابود میکند و بلا می‌آفریند و زبان شماتت دشمنان را باز میکند و آبرو میبرد و حتی مانع نزول باران بر جایی میشود.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ عَيَّرْتُ بِهِ أَحَداً مِنْ خَلْقِكَ، أَوْ قَبَّحْتُهُ بِهِ أَحَداً مِنْ بَرِيَّتِكَ، ثُمَّ إِرْتَكَبْتُ بِنَفْسِها.
خدایا! ببخش بر من گناهانی را که در دیگران دیدم و عیب گرفتم و بواسطه‌اش تقبیحشان کردم، اما خودم همان‌ها را عیناً مرتکب شدم.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ تُبْتُ إِلَيْكَ مِنْهُ وَ أَقْدَمْتُ عَلَيه، أو أَصررتُها عَلَيه.
خدایا! باز هم طلب مغفرت میکنم، از گناهانیکه از آنها توبه کردم، اما باز مصرّانه به آنها اقدام نمودم.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ مِنْ كُل عَهْدٍ أَوْ عَقْدٍ نَقَضْتُ مِنْ غَيْرِ ضَرُورَةٍ، وَ مِنْ تَرْكِ اَلْوَفَاءِ بِهِ.
خدایا! ببخش عهد و پیمان‌ها و قول و قرارهایی را که بی‌جهت، نقض نموده یا جاهایی را که بی‌وفایی کردم.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ غَلَبَنِى بِسَبَبِ نِعْمَةٍ أَنْعَمْتَ عَلَيَّ.
خدایا! بسی شرمنده‌ام از گناهانی که سببش، زیادی نعمتت بر من بود و بس! و من بی‌جنبه بودم.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ قَدَّمْتُ فِيهِ شَهْوَتِي عَلَى طَاعَتِكَ.
خدایا! درگذر هرجا که شهوتم را بر طاعتت مقدم داشتم.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ ذَكَرْتُهُ أَو نَسِيتُه، تَعَمَّدْتُهُ أَوْ أَخْطَأْتُه، وَ أَنَّ نَفْسِي بِهِ مُرْتَهَنَةٌ.
الهی غُفران! بخاطر هرچه یادم هست و نیست؛ عمدی بوده یا سهوی؛ و سرنوشتم، در رهن آن شده و تقدیرم را دستکاری کرده.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ أَغْفَلْتُ أَنْ أَتُوبَ إِلَيْكَ مِنْهُ، وَ أُنْسِيتُ أَنْ أَسْتَغْفِرَكَ.
خدایا رحم کن بخاطر آنچه غفلت کرده‌ام بخاطرش تو به کنم، و فراموش کرده‌ام، استغفار نمایم.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ عَمِلْتُ لِحُسْنِ ظَنِّي بِكَ أَلاَّ تُعَذِّبَنِي عَلَيْهِ، وَ رَجَوْتُكَ لِمَغْفِرَتِك، وَ قَدْ سَوَّلْتُ نَفْسِي إِتِّكَالاً على كَرَمِكَ أَلاَّ تَفْضَحَنِي بَعْدَ سِتْرِك.
خدایا! جویای رحمت توأم در گناهانی که مرتکب شدم با حسن ظنّ به اینکه عذابم نمیکنی، و با امید به بخششت؛ و پیوسته با خود گمان میکردم که پس از سِتر، کسی را رسوا نمی‌سازی.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ يُوجِبُ رَدَّ اَلدُّعَاءِ، وَ حِرْمَانَ اَلْإِجَابَةِ، وَ خَيْبَةَ اَلأَمَل، وَ قَطْعَ اَلرَّجَاءِ.
خدایا! پناهم بده از گناهانی که دست رد بر سینهٔ دعا میزند و موجب محرومیت از اجابت است و آینده را تاریک میکند و امید را قطع میکند.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ يُعَقِّبُ اَلْحَسْرَةَ، وَ يُورِثُ اَلنَّدَامَةَ، وَ يَحْبِسُ اَلرِّزْقَ، وَ تَرُدُّ اَلشَفَاعَة.
خدایا! پناه بر تو از گناهانی که حسرت در پی دارد و پشیمانی می‌آورد و حَبسِ رزق میکند و مانع قبول شفاعت در حق انسان است.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ يُوجِبُ اَلْأَسْقَامَ، وَ يُعَجِّلُ اَلْفَنَاءَ، وَ يُنْزِلُ اَلنَّقَمَ، وَ يُمَهِّدُ اَلْبَلاَءَ.
خدایا! ببخش گناهانی را که سبب بیماری‌اند و اجل را تسریع میکنند و گَرد غم می‌گسترانند و در زندگی، بستر بلایند.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ مَدَحْتُهُ بِلِسَانِي، أَوْ أَضْمَرَهُ بِقَلْبِى، أَوْ مالَتْ إِلَيْهِ نَفْسِي، أَوْ أَتَيْتُهُ بِفِعَالِي، أَوْ كَتَبْتُهُ بِيَدِي.
خدایا! از تو آمرزش میطلبم بخاطر گناهانی که فقط با زبان آنها را ستودم؛ یا تنها در قلبم بخاطرشان شاد و به آنها مایل شدم؛ همچنین گناهانی که به فعل درآوردم؛ حتی گناهانی که فقط با نوشتن چیزی، مرتکب شدم.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ خَلَوْتُ بِهِ فِي لَيْلٍ أَوْ نَهَارٍ وَ أَرْسَلْتَ عَلَيَّ فِيهِ اَلْأَسْتَارَ، حَيْثُ لاَ يَرَانِي إِلاَّ أَنْتَ يَا جَبَّارُ، فَازْتَابَتْ فِيهِ نَفْسِي وَ شَكَكْتُ بَيْنَ تَرْكِهِ لِخَوْفِكَ وَ اِنْتِهَاكِهِ لِحُسْنِ اَلظَّنِّ بِكَ، فَسَوَّلَتْ لِي نَفْسِيَ اَلْإِقْدَامَ عَلَيْهِ، فَوَاقَعْتُهُ وَ أَنَا عَارِفٌ بِمَعْصِيَتِي فِيهِ لَكَ.
خدایا! ببخش آنچه را که در خلوتِ خود مرتکب شدم درحالیکه ستاریت تو مرا در بر گرفته بود، آنجا که هیچکس جز تو مرا نمی‌دید، ای جبران‌کنندهٔ خطاها! در آن خلوت، مردّد بودم که از ترست از گناه دست بکشم، یا به امید بخششت، مرتکب شوم. پس آخرش مرتکب شدم و اعتراف میکنم که گنه‌کارم!
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ اِسْتَصْغَرْتُهُ، أَوِ اِسْتَقْلَلْتُهُ، أَوِ اِسْتَحْلَلْتَهُ، أَوِ اِسْتَهْنَنْتَهُ، فَوَقَعَنى جَهْلِي فِيهِ.
خدایا! فروپوش گناهانی را که کوچک دانستم، قابل اغماض دانستم، مجاز دانستم، گفتم چیزی نیست! و آخرش جهلِ من بر من غالب شد و مرا آلوده ساخت.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ ظَلَمْتُ فِيهِ عَلَى أَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ، أَوْ أَسَأْتُ بِسَبَبِهِ إِلَى أَحَدٍ مِنْ بَرِيَّتِكَ، أَوْ زَيَّنْتَهُ لِي نَفْسِي، أَوْ شَوَّقْتُ بِهِ إِلَى غَيْرِي، أَوْ دَلَلْتُ عَلَيْهِ سِوَايَ.
خدایا! طلبِ گذشت میکنم اگر به کسی ظلمی کرده‌ام، یا بی‌ادبی نموده‌ام، یا کسی را کسی دانسته‌ام، یا به غیر تو اشتیاقی نشان داده‌ام، یا کسی را بسوی کسی جز تو فرستاده‌ام.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ خُنْتُ فِيهِ أَمَانَتِي، أَوْ ضَرَّتْ بِفِعْلِهِ نَفْسِي، أَوْ أَخْطَأْتُ بِهِ عَلَى بَدَنِي، أَوْ آثَرْتُ فِيهِ شَهَوَاتِي، أَوْ قَدَّمْتُ فِيهِ لَذَّاتِي، أَوْ سَعَيْتُ فِيهِ لِغَيْرِي، أَوِ اِسْتَغْوَيْتُ إِلَيْهِ مَنْ تَابَعَنِي، أَوْ أَفْرَطْتُ فِيهِ مَنْ مَنَعَنِي، أَوْ قَهَرْتُ عَلَيْهِ مَنْ غَالَبَنِي، أَوْ غَلَبْتُ عَلَيْهِ بِحِيلَتِي.
خدایا! توبه میکنم اگر خیانت در امانتی کرده‌ام؛ یا به خودم یا بدنم آسیبی رسانده‌ام، یا اگر شهوتم را برگزیده‌ام، یا لذّاتم را مهم دانسته‌ام؛ یا اگر سعایتی کرده‌ام؛ یا دنباله‌رویی را گمراه کرده‌ام، یا اگر نسبت به شخصِ مانعی، زیاده‌روی کرده‌ام؛ یا نسبت به دشمنی، قهرِ بیش از حدّ یا حیلت بکار برده‌ام.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ اِسْتَعَنْتُ عَلَيْهِ بِحِيلَةٍ تُدْنِي مِنْ غَضَبِكَ، أَوِ اِسْتَظْهَرْتُ بِنَيْلِهِ عَلَى أَهْلِ طَاعَتِكَ، أَوْ جَذِبْتُ بِهِ أَحَداً إِلَى مَعْصِيَتِكَ، أَوْ رَائَيْتُ فِيهِ عِبَادَكَ، أَوْ لَبَّسْتُ عَلَيْهِمْ بِفِعَالِي.
معبودا! طلب میکنم مغفرتت را برای گناهانی که برای ارتکابشان به حیله‌ای متوسّل شدم؛ یا مجبور شدم بر گُردهٔ بیچاره‌ای سوار شوم؛ یا کسی را شریکِ جرم خود کنم؛ همچنین طلبِ مغفرت میکنم برای ریاهایی که کرده‌ام و جاهایی که خودم را بهتر از آنچه بوده‌ام جا زده‌ام.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ عُجْبٍ أَوْ رِيَاءٍ أَوْ سُمْعَةٍ أَوْ خُيَلاَءَ، أَوْ فَرَحٍ أَوْ مَرَحٍ أَوْ بَطَرٍ، أَوْ حِقْدٍ أَوْ أَشَر، أَوْ حَمِيَّةٍ أَوْ عَصَبِيَّةٍ أَوْ رِضاً أَوْ سَخَط، أَوْ سَخَاءِ سَرَفٍ أَوْ شُحٍّ أَوْ ظُلْمٍ أَوْ خِيَانَةٍ أَوْ سَرِقَة، أَوْ كَذِبٍ أَوْ نَمِيمَةٍ أَوْ لَهْوٍ أَوْ لَعِب، أَوْ بِمِثْلِهِ مِنَ اَلذُّنُوبُ.
پروردگارا! درگذر از تمام عُجب‌ها، تمام ریاها و سُمعه‌ها، تمام خیال‌بافی‌ها، تمام دلخوشی‌ها و سرخوشی‌ها و سرمستی‌ها، تمام کینه‌ها و دشمنی‌ها، تمام جانبداری‌ها و تعصّبات، تمام دوست‌داشتن‌ها و نداشتن‌ها، تمام بخشش‌های نابجا و بخل‌ها، تمام ستم‌ها و خیانت‌ها، سرقت‌ها، دروغ‌ها، غیبت‌ها، تمام سر به هوایی‌ها و بازیگوشـی‌ها، و امثال چنین کارهایی. خدایا! از همه و همه درگذر!
اَللَّهُمَّ وَ أَسْـتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ سَـبَقَ فِي عِلْمِكَ أَنِّي فَاعِلُهُ غَداً بِقُدْرَتِكَ اَلَّتِي تُمَلِّكُنيها وَ أَنْتَ بِها أَمْلَك.
الها! استغفار میکنم از هرآنچه ثبت شده در عِلمت که در آینده، با سوء استفاده از قدرتی که به عاریه در اختیار من قرار داده‌ای، مرتکب خواهم شـد. خدایا تو همیشه نسبت به قدرت و اختیاری که به ما بندگان تملیک می‌کنی، مالک‌تری؛ و هرگاه اراده کنی، باز میستانی.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ مَوضِعٍ رَهَبْتُ فِيهِ سِواكَ، و أَسْتَغْفِرُكَ إِنْ عَادَيْتُ أَوْلِيَاءَكَ، أَوْ وَالَيْتُ أَعْدَاءَكَ، أَوْ خَذَلْتُ أَحِبَّاءَكَ، أَوْ تَعَرَّضْتُ لِشَيْءٍ مِنْ غَضَبِكَ.
بار پروردگارا! مرا ببخش اگر جایی از غیرِ تو ترسیدم؛ اگر با دوسـتانت دشمنی کردم یا به دشـمنانت نزدیک شـدم؛ اگر محبّانِ تو را کَس نشـمردم؛ یا به هر نحوی خود را در معرض غضب تو قرار دادم.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْـتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ تُبْتُ إِلَيْكَ مِنْهُ ثُمَّ عُدْتُ فِيهِ، وَ نَقَضْـتُ اَلْعَهْدَ فِيمَا بَيْنِي وَ بَيْنَكَ إِتْكالاً بِكَرَمِكَ وَ عَفْوِكَ.
خدایِ من! توبه میکنم از گناهانی که پیوسـته از آنها توبه کردم و باز مرتکب شدم؛ از عهدهایی که در خلوتم با تو، با اتّکا به کرم و عفوت شکستم.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْـتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ أَدْنَانِي مِنْ عَذَابِكَ، أَوْ نَآنِي عَنْ ثَوَابِكَ، أَوْ حَجَبَ عَنِّي رَحْمَتَكَ، أَوْ كَدَرَ عَلَيَّ نِعْمَتَكَ.
خدایا! بیامرز گناهانی را که مرا به عذاب نزدیک میکند، یا از ثوابت دور میسازد، یا از رحمتت محجوب میسازد، یا نعمتت را بر من مکدّر میسازد.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْـتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ حَلَلْتُ بِهِ عَقْداً شَـدَدْتُهُ، أَوْ حَرَمْتُ بِهِ نَفْسِـي خَيْراً وَعَدْتَنِي بِهِ.
خدایا! بگذر از قول و قرارهایی که نقض کردم و مرا ببخش بخاطر کارهایی که با ارتکابش خود را از خیر تو محروم ساختم.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ اِرْتَكَبْتُهُ بِسَـبَبِ شُـمُولِ عَافِيَتِكَ، أَوْ تَمَكَّنْتُ مِنْهُ بِسَبَبِ فَضْلِ نِعْمَتِكَ، أَوْ قَوِيتُ عَلَيْهِ بِسَابِغِ رِزْقِكَ، وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ خَيْرٍ أَرَدْتُ بِهِ وَجْهَكَ فَخَالَطَنِي فِيهِ، وَ شَارَكَ فِعْلِي مَا لاَ يَخْلُصُ لَكَ وَ دَخَلَ الشِّرْكُ فِي نِيَّتِي.
خدایا! مرا ببخش بخاطر گناهانی که با سوء استفاده از عافیت و با برخورداری از نعمتت و وفور رزقت مرتکب شـدم؛ مرا ببخش بخاطر کارهای خوبی که در آنها خلوص نداشـتم یا پس از آغاز، خلوصـم لکّه‌دار شـد و نیّتم به شـرک آلوده گشت!
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ حَمَلَتْنِي اَلرُّخْصَةُ فَحَلَّلْتُهُ لِنَفْسِي وَ هُوَ فِيمَا عِنْدَكَ مُحَرَّمٌ.
خدایا! طلب مغفرت میکنم برای آنچه رخصـت گمان کردم و مُجاز شـمردم و مرتکب شدم، حال آنکه پیش تو حرام بود.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْـتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ خَفِيَ عَنْ خَلْقِكَ وَ لَمْ يَعْزُبْ عَنْكَ، فَاسْـتَغْفَرْتُ مِنْهُ فَغَفَرْتَنى ثُمَّ عُدْتُ فِيهِ فَسَتَرْتَهُ عَلَيَّ.
الهی العفو! بخاطر گناهانی که از خَلقت مخفی ماند و از تو پوشـیده نبود؛ پس اسـتغفار کردم و همان وقت بخشـیدی، اما باز مرتکب شـدم و باز از خلق پوشاندی.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْـتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ خَطَوْتُ إِلَيْهِ بِرِجْلِي، أَوْ مَدَدْتُ إِلَيْهِ يَدِي، أَوْ تَأَمَّلَهُ بَصَرِي أَوْ أَصْغَيْتُ إِلَيْهِ بِسَمْعِي، أَوْ نَطَقَ بِهِ لِسَانِي، أَوْ أَنْفَقْتُ فِيهِ مَا رَزَقْتَنِي، ثُمَّ اِسْتَرْزَقْتُكَ عَلَى عِصْيَانِي فَرَزَقْتَنِي، ثُمَّ اِسْتَعَنْتُ بِرِزْقِكَ عَلَى مَعْصِيَتِكَ، فَسَتَرْتَ عَلَيَّ، ثُمَّ سَـأَلْتُكَ اَلزِّيَادَةَ فَلَمْ تُخَيِّبْنِي، وَ جَاهَرْتُكَ فِيهِ فَلَمْ تَفْضَـحْنِي، فَلاَ أَزَالُ مُصِرّاً عَلَى مَعْصِيَتِكَ، وَ لاَ تَزَالُ عَائِداً عَلَيَّ بِحِلْمِكَ وَ مَغْفِرَتِكَ، يَا أَكْرَمَ اَلْأَكْرَمِينَ.
خدایا! آمرزش میطلبم برای آنچه با پا بسـویش رفتم یا با دسـت انجام دادم یا با نگاه یا با گوش یا با زبان مرتکب شـدم؛ و آمرزش میطلبم برای آنکه رزقت را در آنچه رضایتت نبود صرف کردم و باز روزی خواستم و باز دادی و باز در معصیت صرف نمودم و تو کاری نکردی! حتی وقتی زیاده خواستم، دادی! در عَلَن بدی میکردم و مفتضـحم نمیکردی! اصـرار میکردم و حِلم می‌ورزیدی و می‌بخشیدی! حقّا که کریم‌تر و بخشنده‌تر از تو نیست!
اَللَّهُمَّ وَ أَسْـتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ يُوجِبُ عَلَيَّ صَـغِيرُهُ أَلِيمَ عَذَابِكَ، وَ يُحِلُّ بِي كَبِيرُهُ شَدِيدَ عِقَابِكَ، وَ فِي إِتْيَانِهِ تَعْجِيلُ نَقِمَتِكَ، وَ فِي اَلْإِصْرَارِ عَلَيْهِ زَوَالُ نِعْمَتِكَ.
خدایا! پناه بر تو از گناهانی که کَمَش، عذابِ أَلیم دارد و زیادش، عقابِ شـدید؛ گناهانی که در انجامش تعجیل نقمت است و در اِصرارش، زوال نعمت!
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ لَمْ يَطَّلِعْ عَلَيْهِ أَحَدٌ سِـوَاكَ، وَ لاَ عَلِمَهُ أَحَدٌ غَيْرُكَ، وَ لاَ يُنْجِينِي مِنْهُ إِلاَّ حِلْمُكَ، وَ لاَ يَسَعُهُ إِلاَّ عَفْوُكَ.
خدایا! رحم کن بر گناهانی که هیچکس جز تو از آنها مطّلع نیسـت و از آن خبر ندارد؛ خدایا! آیا جز از روی حلم تو، و جز از روی سـعهٔ عفو تو، روی چیزی میشـود حساب کرد؟!
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ يُزِيلُ اَلنِّعَمَ، أَوْ يُحِلُّ اَلنِّقَمَ، أَوْ يُعَجِّلُ اَلْعَدَمَ، أَوْ يُكْثِرُ اَلنَّدَمَ.
بار الها! ببخش گناهانی را که نعمتْ‌کُش‌اند و نِقمت‌فَزا؛ ریشـه‌کَن می‌کُنند و ندامت به بار میآورند!
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ يَمْحَقُ اَلْحَسَـنَاتِ، وَ يُضَـاعِفُ اَلسَّـيِّئَاتِ، وَ يُعَجِّلُ اَلنَّقِمَاتِ، وَ يُغْضِبُكَ يَا رَبَّ اَلسَّمَاوَاتِ.
معبودا! طلبِ مغفرت میکنم بخاطر آنچه حسـنات را تدریجاً محو میکند و سیئات را مضاعف میسازد؛ رنجْ پیش آوَرَد و تو را ای ربِّ سماوات! در غـضب میآوَرَد.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ أَنْتَ أَحَقُّ بِمَعْرِفَتِهِ إِذْ كُنْتَ أَوْلَى بِسُتْرَتِهِ، فَإِنَّكَ أَهْلُ اَلتَّقْوى وَ أَهْلُ اَلْمَغْفِرَةِ.
خدایا! وقتی تو بهتر از هر کسـی از گناهان ما خبر داری و بیش از هرکسـی در پوشاندن آنها اصرار داری، پس بیش از هرکسی به بخشیدن آنها مشتاقی؛ پس همه را ببخش که تو اهل بخششی و اهل نیکی با دیگرانی!
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ عادَيْتُ فِيهِ وَلِيّاً مِنْ أَوْلِيَائِكَ، مُسَـاعَدَةً لِأَعْدَائِكَ، أَوْ مَيْلاً لِأَهْلِ مَعْصِيَتِكَ عَلَى أَهْلِ طَاعَتِكَ.
خدایا! وای بر من اگر جایی با ولیّ‌ای از اولیائت ذرّه‌ای تقابل کرده باشـم یا با آنها که میانه‌ای با تو ندارند، مساعدت کرده باشم؛ یا جایی از اهل طاعتت دوری کرده و به اهل معصیتت مایل شده باشم. خدایا همه را بر ببخشای!
اَللَّهُمَّ وَ أَسْـتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ أَلْبَسَـنِي الكِبْرَ، وَ أَحْضَـرَنى الذِلَّةُ، وَ آيَسَـنِي مِنْ الرَحْمَة، وَ مِنْ اَلرُّجُوعِ إلَى الطاعَة.
خدایا! پوزش میطلبم اگر جایی جامهٔ کبر پوشیدم یا جایی بی‌جهت خود را ذلیل کردم؛ یا در ماجرایی از رحمتت نومید شدم یا طاعتی را بعدِ مدتی وانهادم.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْـتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ أَوْرَدَنِي اَلْمَهَلَكَةَ، وَ أَحَلَّنِي دَارَ اَلْبَوَارِ، وَ سَـلَكَ بِي سَبِيلَ اَلْغَيِّ.
خدایا! مشمول مغفرت ساز گناهانی را که به بیراهه میکشانند و بدبخت میکنند و سرانجامشان هلاکت است.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْـتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ أَلْهَانِي عَمَّا هَدَيْتَنِي إِلَيْهِ، أَوْ أَمَرْتَنِي بِهِ أَوْ نَهَيْتَنِي عَنْهُ، أَوْ دَلَلْتَنِي عَلَيْهِ فِيمَا فِيهِ اَلْحَظُّ لِي لِبُلُوغِ رِضَـاكَ، وَ إِيثَارِ مَحَبَّتِكَ وَ اَلْقُرْبِ مِنْكَ.
خدایا! درگذر اگر هدایتت، یا امر و نهی‌ات، به من رسید و من وانهادمش؛ یا اگر رضایت، محبت، و راه قربت را به من فهماندی و من از دست دادمش.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ يَرُدُّ عَنْكَ دُعَائِي، أَوْ يَقْطَعُ مِنْكَ رَجَائِي، أَوْ يُطِيلُ فِي سَخَطِكَ عَنَائِي، أَوْ يُقَصِّرُ عِنْدَكَ أَمَلِي.
خدایا! ببخش گناهانی را که باب دعا را می‌بندند و امید را در دل می‌شـکنند و آدم را در سـخط تو سـابقه‌دار میکنند و اسـتعداد تـعالی را در وجود آدم می‌خشکانند.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ يُمِيتُ اَلْقَلْبَ، وَ يَشْغَلُ اَلْكَرْبَ، وَ يُرْضِي اَلشَّيْطَانَ، وَ يُسْخِطُ اَلرَّحْمَنَ.
خدایا! پناه بر تو از گناهانی که قلب را می‌میرانند و گرفتاری را در زندگی شعله‌ور میسـازند؛ شـیطان را خرسـند میکنند و باعث ناراحتی تو میشـوند ای خدای مهربان!
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ يُعَقِّبُ اَلْيَأْسَ مِنْ رَحْمَتِكَ، وَ اَلْقُنُوطَ مِنْ مَغْفِرَتِكَ، وَ اَلْحِرْمَانَ مِنْ سَعَةِ مَا عِنْدَكَ.
خدایا! ببخش گناهانی را که عاقبتشـان یأس از رحمت تو، دسـت شـسـتن از مغفرت تو، و بی‌نصیبی از وجود تو و از عنایاتی است که پیش توست.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْـتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ مَقَتَ نَفْسِـي عَلَيْهِ إِجْلاَلاً لَكَ، فَأَظْهَرْتُ لَكَ اَلتَّوْبَةَ فَقَبِلْتَ، وَ سَـأَلْتُكَ اَلْعَفْوَ فَعَفَوْتَ، ثُمَّ مَالَ بِيَ اَلْهَوَى إِلَى مُعَاوَدَتِهِ، طَمَعاً فِي سَـعَةِ رَحْمَتِكَ، وَ كَرِيمِ عَفْوِكَ، رَاجِياً لِجَمِيلِ وَعْدِكَ.
خدایا! باز هم استغفار میکنم از گناهانی که پس از ارتکابشان، وقتی جلال تو را بیاد آوردم، از آنها توبه کردم و تو بخشـیدی؛ عفو خواسـتم و عفو کردی. سـپس هوای نفس باز مرا به آنها واداشـت، و طمع داشـته و دارم که می‌بخشـی و عفو می‌کنی چنانکه وعده داده‌ای.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ يُورِثُ سَوَادَ اَلْوُجُوهِ، يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَ تَسْوَدُّ وُجُوهٌ، إِذْ أَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ يَتَلاَوَمُونَ، فَقِيلَ لَهُمْ لاَ تَخْتَصِمُوا لَدَيَّ وَ قَدْ قَدَّمْتُ إِلَيْكُمْ بِالْوَعِيدِ.
خدایا! پناهم بده از گناهانی که سـیه‌رو میکنند روز قیامت، روزی که خوبانِ روسفید، بدان را ملامت میکنند که چرا پند نشنیدید؟!
اَللَّهُمَّ وَ أَسْـتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ يَدْعُو إِلَى اَلْكُفْرِ، وَ يُطِيلُ اَلْفِكْرَ، وَ يُورِثُ اَلْفَقْرَ، وَ يَجْلِبُ اَلْعُسْرَ.
خدایا! بگذر از گناهانی که اگر بر پشتم سنگینی کنند و بخشوده نشوند، عاقبت به کفر می‌کشانندم و قَبْلَش، موجب مشغلهٔ فکرند و باعث فقرند و عامل عُسر.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْـتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ يُدْنِي اَلآجَالَ، وَ يَقْطَعُ اَلآمَالَ، وَ يَبْتُرُ اَلْأَعْمَارَ، تَكَلَّمْتُ بِهِ أَوْ صَـمَتُّ عَنْهُ، حَيَاءً مِنْكَ عِنْدَ ذِكْرِهِ، فَأَكْنَنْتُهُ فِي صَـدْرِي فَإِنَّكَ تَعْلَمُ اَلسِّرَّ وَ أَخْفى.
خدایا! بیامرز بر من گناهانی را که پای اجل را پیش کِشند و آینده را تبه سازند و از عمرها بکاهند، و بعضـی از آنها چنان قبیح‌اند که حتی پیش تو، بی‌حیایی است نامی از آنها بردن؛ پس در دل نهانِ‌شان میکنم و خودت میدانی!
اَللَّهُمَّ وَ أَسْـتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ يَكُونُ فِي اِجْتِرَاحِهِ قَطْعُ اَلرِّزْقِ، وَ رَدُّ اَلدُّعَاءِ، وَ تَوَاتُرُ اَلْبَلاَءِ، وَ وُرُودُ اَلْهُمُومِ، وَ تَضَاعُفُ اَلْغُمُومِ.
خدایا! در ارتکاب برخی گناهان، قطع رزق و ردّ دعا و تواتر بلاء و هجوم افکار و غلبهٔ غم، مقدّر است؛ پس از تمام این گناهان و آثارشان، مرا پاک ساز!
اَللَّهُمَّ وَ أَسْـتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ يُبْغِضُـنِي إِلَى عِبَادِكَ، وَ يَنْفِرُ عَنِّي أَوْلِيَاءَكَ، أَوْ يُوحِشُ مِنِّي أَهْلَ طَاعَتِكَ، لِنُحُوسَةِ اَلْمَعَاصِي، وَ بُروزِ النِفْرَةِ لَهُم، وَ ظُهورِ العِداوَةِ بِهِم.
خدایا! به خودت پناه میآورم از کارهایی که آدم را مبغوض مردم و منفور اولیاء خدا میکند؛ از کارهایی که نحوسـتشـان مؤمنان را از آدم فراری میدهد و سبب بروز نفرت و ظهور عداوت در تقدیر آدم میشود.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ يُغَيِّرِ الحَال، وَ يَكْشِفُ السِتر، و يُقَّبِحُ الوَجه.
خدایا! درگذر از گناهانی که اگر از آنها درنگذری، اندک اندک حال و روز آدم را خراب میکنند، چنانکه بی‌آبرویی و زشت‌رویی کم‌کم رخ مینماید.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْـتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ لاَ يُنَالُ بِهِ عَهْدُكَ، وَ لاَ يُؤْمَنُ مَعَهُ غَضَـبُكَ، وَ لاَ تَنْزِلُ مَعَهُ رَحْمَتُكَ، وَ لاَ تَدُومُ مَعَهُ نِعْمَتُكَ.
خدایا! پوزش خواهم از گناهانی که با وجودشـان، عهد بندگی را نتوان پاس داشت و از غضبت نتوان ایمن نشست و با وجودشان، رحمتْ منع شده و نعمت بر انسان دوامی ندارد.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ اِسْتَخْفَيْتُ فِى ضَوْءَ اَلنَّهَارِ مِنْ عِبَادِكَ، وَ بَارَزْتُ بِهِ فِي ظُلْمَةِ اَللَّيْلِ، جُرْأَةً مِنِّي عَلَيْكَ، عَلَى أَنِّي أَعْلَمُ أَنَّ اَلسِّـرَّ عِنْدَكَ عَلاَنِيَةٌ وَ أَنَّ اَلْخَفِيَّةَ عِنْدَكَ بَارِزَةٌ، وَ أَعْلَمُ أَنْ لَنْ يَمْنَعَنِي مِنْكَ مَانِعٌ وَ لاَ عِنْدَكَ نَافِعٌ مِنْ مَالٍ وَ بَنِينَ، إِلاَّ أَنْ أَتَيْتُكَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ.
خدایا! استغفار میکنم از گناهانی که برای ارتکابشان منتظر آمدن شب و مخفی شـدنش از چشـم بندگان بودم، چنان غرق هوس میشـدم که از وجود تو و حضـورت در همه‌جا و همه‌وقت غافل میشـدم. وای از روزی که بخواهم در محضرت جوابگو باشم؛ وای از روزی که جز قلب سلیم، بکار نیاید. چه کنم در آن روز؟! پس خدایا همین حالا مرا ببخش!
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ يُورِثُ نِسْـيَانَ الذِكْرِ، وَ تَعاقُبَ اَلْغَفْلَةِ، وَ فيه إمْهالُ المَكْرِ، و إمْلاءُ الكَيْدِ، و الطَمَعُ إلى الغَير، و اليَأس عن جَنابِك.
خدایا! بعضـی گناهان باعث میشـوند که آدم توفیق ذکر را از دسـت بدهد، بگونه‌ای که تعاقب غفلت او را به مکر خدا و مهلت‌دهی وی دچار کند، تا عاقبت بغیر خدا دل ببندد و از درگاه خدا نومید شـود؛ خدایا پناه بر تو از چنین گناهانی! مرا از قید آنها و آثارشان برهان!
اَللَّهُمَّ وَ أَسْـتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ يَصْـرِفُ رِزْقَکُ عَنِّي، وَ يُوجِبُ عَتْبِي عَلَيْكَ، وَ إِعْرَاضِي عَنْكَ، وَ مَيْلِي إِلَى عِبَادِكَ بِالاِسْتِكَانَةِ لَهُمْ، وَ اَلتَّضَرُّعِ إِلَيْهِمْ، وَ قَدْ قُلْتَ فِي مُحْكَمِ كِتَابِكَ فَمَا اِسْتَكَانُوا لِرَبِّهِمْ وَ ما يَتَضَرَّعُونَ.
خدایا! ببخش بر من گناهانی را که مرا از سـر سـفرهٔ روزی برمیدارند و کس دیگری را می‌نشـانند، گناهانی که عتاب تو و اِعراض تو از من را بدنبال دارند؛ خدایا ببخش اگر بجای تو به بندگانت میل نمودم و پیش آنها خود را شکستم و به آنها تضرّع و پیش آنها التماس کردم، در حالی که در کتابت گفته بودی پیش من بیایید و پیش من از خود را بشکنید و تضرّع کنید.
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ إِسْتِعانَةٍ بِغَيرِک عِنْدَ كُلِّ كُرْبَةٍ، وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ إِسْتِغاثَةٍ أَو إِسْتِعاذَةٍ بِأحدٍ دونَک فِى كُلِّ حَولٍ و سَطْوَةٍ.
خدایا! توبه از هر اسـتعانت و هر درخواسـت و هر یاری‌جسـتنی از غیر تو در هر کاری! توبه از هر اسـتغاثه‌ای و هر پناه‌خواسـتنی به هر کسـی جز تو در هر ماجرایی!
اَللَّهُمَّ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ أَذْنَبْتُ بِسَـبَبِ اَلْخَوْفِ مِنْ غَيْرِكَ، أَوْ لِلتَّوَاضُعِ لِأَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ، أَوِ لِلطَّمَعِ فِيمَا عِنْدِهِ، أَوْ لِكَسْبِ رِضاهُ أَو رِياءً أَو سُمْعَتاً.
خدایا! پشـیمانم از گناهانی که از ترس دیگران مرتکب شـدم، یا بدلیل آنکه جرئت نه گفتن به دیگران را نداشـتم یا خجالت میکشـیدم یا امید داشـتم اگر اطاعتشـان کنم، چیزی به من بدهند؛ یا بی‌خود، دنبال رضـایتشـان بودم، یا میخواستم مرا تمجید کنند و پشت سرم خوب بگویند. خدایا همه را ببخش!
اَللَّهُمَّ وَ أَسْـتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ مَدَحْتُهُ بِلِسَـانِي أَوْ مالَتْ إِلَيْهِ نَفْسِـي، أَوْ حَسَّـنْتُهُ بِفِعَالِي أَوْ حَثَثْتُ عَلَيْهِ بِمَقَالِي، وَ هُوَ عِنْدَكَ قَبِيحٌ تُعَذِّبُنِي عَلَيْهِ.
خدایا! حتی اگر از چیزی تعریف کرده‌ام یا در دلم به چیزی مایل شده‌ام یا عملاً با رفتارم چیزی را تحسـین کرده‌ام یا حرفم باعث تشویق به آن شـده، و آن چیز پیش تو گناه و ناپسند محسوب میشده، خدایا از من درگذر!
اَللَّهُمَّ وَ أَسْـتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ مَثَّلْتُهُ فِيَّ نَفْسِـي اِسْـتِقْلاَلاً لَهُ، وَ صَـوَّرَتْ لِي اِسْتِصْغَارَهُ وَ هَوَّنَتْ عَلَيَّ اَلاِسْتِخْفَافَ بِهِ حَتَّى أَوْرَطَتْنِي فِيهِ.
خدایا! گاهی گناهی را چون کوچک و ناچیز میدانستم، آنقدر در ذهنم پر و بال دادم، تا عاقبت به ورطه‌اش درافتادم. خدایا بخاطر چنین فکر و خیال‌هایی و چنین کارهایی هم، طلبِ مغفرت میکنم!
اَللَّهُمَّ وَ أَسْـتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ جَرَى بِهِ عِلْمُكَ فِيَّ وَ عَلَيَّ إِلَى آخِرِ عُمُري، بِجَمِيعِ ذُنُوبِي، لِأَوَّلِهَا وَ آخِرِهَا، وَ عَمْدِهَا وَ خَطَائِهَا وَ قَلِيلِهَا وَ كَثِيرِهَا وَ دَقِيقِهَا وَ جَلِيلِهَا وَ قَدِيمِهَا وَ حَدِيثِهَا وَ سِرِّهَا وَ عَلاَنِيَتِهَا، وَ جَمِيعِ مَا أَنَا مُذْنِبُهُ، وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَـلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَغْفِرَ لِي جَمِيعَ مَا أَحْصَـيْتَ مِنْ مَظَالِمِ اَلْعِبَادِ قِبَلِي، فَإِنَّ لِعِبَادِكَ عَلَيَّ حُقُوقاً أَنَا مُرْتَهَنٌ بِهَا، تَغْفِرُهَا لِي كَيْفَ شِـئْتَ وَ أَنَّى شِئْتَ، يَا أَرْحَمَ اَلرَّاحِمِينَ.
خدایا! اسـتغفار میکنم برای گناهانی که در علم غیبت نسـبت به من، نوشـته شده که تا آخر عمر، لابدّ است که مرتکب شوم؛
اسـتغفار میکنم برای همهٔ گناهانم، از اول تا آخر، چه عمدی چه غیر عمد، کم یا زیاد، صغیره یا کبیره، گاهی یا مدام، چه مخفی چه آشـکار؛ از همه اسـتغفار میکنم و بسویت باز میگردم ای خدا! و از تو میخواهم که بر محمد و آلش – که ما مؤمنان نیز جزء آل اوئیم – نظر خاصّ رحمت کنی و جمیع ظلم‌هایی را که بر گردن من نسبت به دیگران است ببخشی، چون قطعاً چنین چیزهایی هست و من در رهن آنها هسـتم. خدایا هرجور می‌توانی و هرطور خودت صلاح میدانی، همه را ببخش! ای بخشنده‌ترینِ بخشنده‌ها!