عَلِيِّ بْنِ يَقْطِينٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا اَلْحَسَنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ عَنِ اَلْمُتْعَةِ قَالَ وَ مَا أَنْتَ وَ ذَاكَ وَ قَدْ أَغْنَاكَ اَللَّهُ عَنْهَا قُلْتُ إِنَّمَا أَرَدْتُ أَنْ أَعْلَمَهَا قَالَ فِي كِتَابِ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَدْ تَزِيدُهَا وَ تَزْدَادُ فَقَالَ وَ هَلْ يُطَيِّبُهُ إِلاَّ ذَاكَ. (نوادر للأشتری ج۱ ص۸۷)
راوی گوید از امام کاظم(ع) راجع به متعه پرسیدم. فرمود: تو را چه به متعه؟ خداوند که تو را از همسر موقّت بی‌نیاز کرده است. گفتم: می‌خواستم فقط حکم آن را بدانم. فرمود: ازدواج موقّت در کتاب حضرت علی علیه السّلام موجود است. گفتم: روا است که من بر اجرت بیفزایم و او بر مدّت بیفزاید؟ فرمود: آیا جز این، چیزی ازدواج موقّت را نیکو می‌سازد؟
سُئِلَ هَلْ يَصِحُّ إِذَا حَلَفَ اَلرَّجُلُ أَنْ يَضْرِبَ عَبْدَهُ عَدَداً أَنْ يَجْمَعَ خَشَباً فَيَضْرِبَهُ فَيَحْسُبَ بِعَدَدِهِ قَالَ نَعَمْ إِنَّ عَلِيّاً جَلَدَ اَلْوَلِيدَ بْنَ عُقْبَةَ فِي اَلْخَمْرِ بِسَوْطٍ لَهُ رَأْسَانِ فَحَسَبَ كُلَّ جَلْدَةٍ بِجَلْدَتَيْنِ. (نوادر للأشتری ج۱ ص۱۷۲)
از امام باقر(ع) پرسیدند که میشود برای عمل به سوگندِ تازیانه زدن به برده، چند شاخه گرفت و مجموع آنها را حساب کرد؟ فرمود: بله. علی(ع) وقتی می‌خواست ولید را به خاطر شرابخواری حدّ بزند، شلاقی دو دم بدست گرفت و هر ضربه را دو ضربه به حساب آورد.