قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ - عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ - فِي اَلْقَدَرِ: «أَلاَ إِنَّ اَلْقَدَرَ سِرٌّ مِنْ سِرِّ اَللَّهِ، وَ سِتْرٌ مِنْ سِتْرِ اَللَّهِ، وَ حِرْزٌ مِنْ حِرْزِ اَللَّهِ، مَرْفُوعٌ فِي حِجَابِ اَللَّهِ، مَطْوِيٌّ عَنْ خَلْقِ اَللَّهِ، مَخْتُومٌ بِخَاتَمِ اَللَّهِ، سَابِقٌ فِي عِلْمِ اَللَّهِ، وَضَعَ اَللَّهُ عَنِ اَلْعِبَادِ عِلْمَهُ. (الاعتقادات ج۱ ص۳۴)
امیرمؤمنان(ع) فرمود: قَدَر، سرّی از اسرار خداست؛ سِتری از ستور خداست؛ در حجابِ الهی مدفون شده؛ از خلقِ خدا پوشیده شده؛ به خاتَمِ خدا مُهر شده؛ در علم خدا تثبیت گشته؛ و علمش از دسترس بندگان خارج گشته.
رُوِيَ: أَنَّ أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَدَلَ مِنْ عِنْدِ حَائِطٍ مَائِلٍ إِلَى مَكَانٍ آخَرَ، فَقِيلَ لَهُ: يَا أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ ، تَفِرُّ مِنْ قَضَاءِ اَللَّهِ؟ فَقَالَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : أَفِرُّ مِنْ قَضَاءِ اَللَّهِ إِلَى قَدَرِ الله. (الاعتقادات ج۱ ص۳۵)
دیدند امیرمؤمنان(ع) از کنار دیوار کجی کنار رفت، گفتند: از قضاء خدا می‌گریزید؟! فرمود: بله؛ از قضای او میگریزم بسوی قدرش!
(گوییم: توضیح این فراز در این مقال نمی‌گنجد در عین اینکه از ابوابِ نافعِ علوم آل‌الله است. برای تحصیل آن رجوع بفرمایید به کتاب معرفت نفس اینجانب، فصل معرفت الاختیار.)
قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : مَنْ طَلَبَ اَلدِّينَ بِالْجَدَلِ تَزَنْدَقَ. (الاعتقادات ج۱ ص۴۳)
امیرمؤمنان(ع) فرمود: هرکس با جرّ و بحث دنبال دین باشد، آخرش بی‌دین می‌شود.
قَالَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : إِنَّ مِنَ اَلْمُسْرِفِينَ مَنْ لاَ يَلْحَقُهُ شَفَاعَتُنَا إِلاَّ بَعْدَ عَذَابِ ثَلاَثِمِائَةِ أَلْفِ سَنَةٍ. (الاعتقادات ج۱ ص۵۱)
امیرمؤمنان(ع) فرمود: بعضی از آنهایی که به خود ستم کرده‌اند، سیصد هزار سال طول می‌کشد تا مشمول شفاعت ما شوند!
قَالَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : لاَ شَفِيعَ أَنْجَحُ مِنَ اَلتَّوْبَةِ. (الاعتقادات ج۱ ص۶۶)
امیرمؤمنان(ع) فرمود: اگر دنبال شفیع می‌گردید، بهترین شفیع توبهٔ خودتان است.
قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : مَا زِلْتُ مَظْلُوماً مُنْذُ وَلَدَتْنِي أُمِّي، حَتَّى إِنَّ عَقِيلاً كَانَ يُصِيبُهُ اَلرَّمَدُ فَيَقُولُ: لاَ تَذُرُّونِي حَتَّى تَذُرُّوا عَلِيّاً ، فَيَذُرُّونِّي وَ مَا بِي رَمَدٌ. (الاعتقادات ج۱ ص۱۰۵)
امیرمؤمنان(ع) فرمود: من همیشهٔ عمرم مظلوم بوده‌ام! یادم هست در بچگی، برادرم عقیل چشمش عفونت کرده بود، میگفت: تا در چشم علی قطره نریزید، نمی‌گذارم در چشم من قطره بریزید! پس در چشم من به زور قطره می‌ریختند در حالی که سالم بودم.
قَالَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : مَنْ صَلَّى مَعَهُمْ فِي اَلصَّفِّ اَلْأَوَّلِ، فَكَأَنَّمَا صَلَّى مَعَ رَسُولِ اَللَّهِ فِي اَلصَّفِّ اَلْأَوَّلِ. (الاعتقادات ج۱ ص۱۰۹)
امیرمؤمنان(ع) فرمود: کسی که بخاطر تقیّه یا عدم ایجاد تفرقه پشت سر اهل سنّت نماز بخواند، مانند آن است که پشت سر رسول خدا(ص) در صف اول نماز خوانده.
قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ لاِبْنِهِ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْحَنَفِيَّةِ : تَوَاضُعُكَ فِي شَرَفِكَ أَشْرَفُ لَكَ مِنْ شَرَفِ آبَائِكَ. (الاعتقادات ج۱ ص۱۱۲)
امیرمؤمنان(ع) به پسرش محمدِ حنفیّه فرمود: تواضع تو در عین شرافتت، ارزشش بیش از شرافت تو و خاندان توست.