قال أميرالمؤمنين عليه السّلام في وصيته لابنه محمد بن الحنيفة : إن استطعت أن لا تملّك المرأة ما جاوز نفسها فافعل، فإنّه أدوم لجمالها و أرخى لبالها و أحسن لحالها، فإنّ المرأة ريحانة و ليست بقهرمانة فدارها على كلّ حال و أحسن الصحبة لها فيصفو عيشك. (الآداب الدينية للخزانة المعينية ج۱ ص۱۱۳)
امیرمؤمنان(ع) در نصیحتش به فرزندش محمدِ حنفیّه فرمود: به زن تا می‌توانی بیش از امور خودش میدان مده!
تا جمالش محفوظ بوده، فراغ بال داشته، و حسّ و حالش خوب باشد. زن برای میدان‌داری خلق نشده؛ بلکه چون شاخه‌گلی لطیف است. بهرحال با او مدارا و به خوبی با او تا کن تا زندگیت گوارا گردد.