دُرّ نجف

استاد طریق

نویسنده: سید علی‌اکبر صداقت

همان‌گونه که در تمام علوم ضرورت تعلیم گرفتن و دانش آموختن علمی و عملی غالب است، در علوم دینی هم این قاعده از اتقان و استحکام خاص خود برخوردار است. در علم شریعت، دانشجویان سال‌ها نزد علمای فاضل و مجتهد، تلمیذی می‌کنند تا به مدارج عالیه این علم شریف برسند. در علم طریقت هم این قاعده جاری است و تا کسی در محضر اساتید راه‌رفته شاگردی نکند و از مراحل و منازل سلوک عبور نکند…

نسخه‌ها: فارسی

فصل‌ها

  1. تعریف استاد
  2. تعابیر مختلف از استاد
  3. حافظ و تعابیر او از استاد
  4. اشاراتی از مثنوی
  5. انسان کامل
  6. خصوصیات استاد
  7. طُرق و سیرهٔ اساتید
  8. تأثیر هم‌نشینی و مصاحبت با استاد
  9. نگاه و لبخند استاد
  10. تأثیر پیر بر نفس و روان
  11. عملکردهای یک استاد
  12. دست پیر راه
  13. آثار دید و نور اولیاء
  14. عدم خطور نسبت به استاد
  15. دلیل احتیاج سالک به استاد
  16. سلوک بدون استاد
  17. عوارض سلوک بدون استاد
  18. تأثیر ذکر با اجازه
  19. وظایف تلمیذ
  20. استاد را دوست بدارد.
  21. سلسله اساتید اخلاق
  22. فنای سالک در پیر (میدان ۹۹ صد میدان – منازل السائرین بحث فنا)
  23. عالم رَبّانی
  24. استاد طریق
  25. آگاهی استاد از ولایت خود
  26. تأسف حافظ
  27. هادی از ارکان سلوک
  28. لزوم و نیاز ارشاد
  29. نشاط
  30. تشخیص صواب
  31. بروج اساتید
  32. استحاله
  33. شطری از توصیف اساتید عرفان