فضیلت دهنده
حضرت مهدی علیه‌السلام فضیلت دهنده، عطاکننده، بخشندهٔ نعمت‌های بزرگ، مهلت دهنده، راهنمایی کننده، اصلاح‌کنندهٔ کارها به صواب و صلاح شیعه، هموار کننده، جداکنندهٔ پاکان از ناپاکان، تبدیل‌کنندهٔ رذایل به فضایل، خوارکنندهٔ دشمنان و رام کنندهٔ نفوس مستعد هست.
همه را می‌بیند
امام قائم علیه‌السلام همه را می‌بیند، ولی دیده نمی‌شود، همه را هدایت می‌کند، ولی همه این ادراک را ندارند، به همه رزق مادّی و معنوی می‌رسانند و همه می‌گویند: پس کو آن رزق. به همهٔ کسانی که واقعاً به او پناهنده شوند پناه می‌دهد. صدای همهٔ کسانی که او را به‌درستی و سوز قلبی بخوانند می‌شنود. به شیعیانش نسبت به خلایق دیگر، لطف خاص دارد و برای همهٔ آنان دعا می‌کند و طلب آمرزش می‌نماید.
نصیر و سرپرست
حضرت بقیه‌الله علیه‌السلام بهترین نصیر و سرپرست و وکیل و عهده‌دار و حبیب و اجابت‌کننده و قریب و نگهبان و طبیب است؛ یعنی اگر هر شخصی نصیر و سرپرست باشد، قطره‌ای از دریای نصرت و سرپرستی بودن اوست، پس لفظ بهترین، دلالت بر اکمل بودن صفاتی که ذکر کردیم می‌باشد.
ارادتمندان
امام زمان علیه‌السلام گشایندهٔ گرفتاران، روشنی چشم عبادت‌کنندگان، امید گنه‌کاران، عطا رسان کم بضاعتان، دوست بازگشت کنندگان، همدم ارادتمندان، آرزوی دوستداران، شادی عارفان است.
معین
امام عصر علیه‌السلام، معین، دلیل، حافظ و ناصر و مولی و سیّد و طبیب ماست. چه‌بسا این کلمات را خطاب به امام عرض می‌کنیم، امّا فقط لقلقهٔ زبان باشد. خوب است شیعه با باورهای درونی پخته‌شده و نه خام، امام را با توضیحاتی که سزاوار اوست بخواند.
جلال
بدان ای شیعهٔ منتظر! که افکار به حقیقت حضرت حجّت علیه‌السلام آن‌طور که هست پی نبرند؛ و فهم‌های بزرگ، جلال او را در نیابند؛ و خلایق از عهدهٔ تشکّر از او برنیایند؛ و پیروان نعمت‌های عطا کردهٔ او را نمی‌توانند بشمارند؛ و کسی قدرت او را نمی‌تواند ادراک کند و علمش را اندازه کند؛ و از تفضلات او تشکّر و سپاس‌گزاری کند؛ چراکه هیچ بخششی همانند بخشش او نیست.
مسمّا
آن‌که از اوست نام‌های نیکوتر، نشانه‌های بزرگ‌تر، صفات والاتر، نمونه‌های عالی‌تر حضرت حجّت علیه‌السلام است. بااینکه لطفش و مهربانی‌اش بر کل شیعیان محیط است، متأسفانه اسماء امام را به زبان جاری می‌کنند، ولی از مسمّا و معنی و حقیقت مهدوی‌اش فاصله‌دارند.
طلب خواستن
ای پیرو بافضیلت، کار ما طلب خواستن از امام عصر علیه‌السلام است. ما از او یاری بطلبیم و نیرو بخشی بطلبیم و طلب نیاز از او بداریم و شفابخشی از او بخواهیم و نگه‌دارندگی از او طلب کنیم و هدایت خاصه از او بخواهیم و بسندگی طلب کنیم که او کافی، هادی، ولی مقوّی، مغنی، شافی، راعی، ماست.
فارق
امام مهدی علیه‌السلام، پراکندهٔ دشمن، گشایندهٔ بسته‌ها، پیونددهندهٔ زخم‌ها و جراحت‌ها، ترمیم‌کنندهٔ مشکلات، سبقت گیرندهٔ در رساندن لطف‌ها، امضاء کنندهٔ رزق حلال خاص، بخشندهٔ صفات و فضایل به خواهانندگان است.
صاحب شرف
حضرت قائم علیه‌السلام، به خواستهٔ مشتاقان علم دارد، نهان خاموشان را می‌داند، نالهٔ خسته‌دلان را می‌شنود، گریهٔ ترسیدگان را می‌نگرد، حوائج سؤال‌کنندگان را می‌داند، بهانهٔ بازگشت کنندگان را می‌پذیرد و مزد نیکوکاران را می‌دهد و از دل عارفان دور نمی‌شود و از بخشیدن خسته نمی‌شود و خطاهای پیروان را می‌بخشد و فراوان به آن‌ها مواهب می‌بخشد و بسیار وفادار است و در پاداش دادن، صاحب شرف است.
بارّ
امام عصر علیه‌السلام بارّ (بسیار نیکوکار) است. چون دائم فیوضات از طرف ایشان به اهلش می‌رسد، لذا نفّاح (بسیار دمنده) است و به عمل قلیل شیعیان می‌نگرد و راضی می‌شود و مرتاح (بسیار فرح‌بخش و خرسند) است؛ و چون حوادث و وقایع سخت و غم‌زا را می‌بیند صبّار (بسیار شکیبا) و تسلیم قضا و قدر الهی است.
از سفره‌اش نراند
ای عزیز منتظر! اگر متولّد شدیم و موزون رشد کردیم و غذای حلال نصیب ما شد و نیکو پرورش و تربیت شدیم، همه از عنایات حضرت ولی‌عصر علیه‌السلام بوده است. چون ما را در برگرفت و از سفره‌اش نراند؛ و کفالت در امور ما کرد و ما را از گناهان محفوظ داشت، همه از لطف او بود. اگر هدایت شدیم و توفیق نصیب ما شد و توانگرمان کرد و گرامی و عزت یافتیم، همه از او بود. امید زنده‌بودن ما با همدمی با او باشد و مردن ما هم در فراق و عشق او باشد.
سمیع
امام مهدی علیه‌السلام برای استجابت دعا، سمیع و برای ترقیات معنوی، رفیع و برای زود یافتن حاجت، سریع و برای وساطت بین بنده و حق، شفیع و برای اطلاع یافتن بر ضمایر، خبیر و برای پناه بردن به او، مجیر و برای قوّت قلب، قدیر و برای ابتکار و نوآوری، بدیع است.
پایندگی
بدان که نور رسانی حضرت قائم علیه‌السلام خاموش نگردد و یادش فراموش نشود و پایندگی او همیشگی است و فیض رسانی او تمام نشود و سلطنتش همهٔ سلطنت‌ها را زایل می‌کند و ستایشش قابل‌شمارش نیست و جلال و کمالش درک نشود و صفاتش دگرگون نگردد و نمایش‌های توحیدش تغییر نیاید و بقایش به نورانیت باقی است.
نهایت جویندگان
ای مهدی موعود! شما نهایت جویندگان و پشت‌وپناه پناهندگان و دریابندۀ گریختگان و دوست دار شکیبایان و توبه‌کاران و پاکیزگان و نیکوکاران و راه‌یافتگان هستی.
نور عین
امید عالمین، مهدی کجایی **** علی را نور عین، مهدی کجایی
امام زمان علیه‌السلام با ما شفیق و رفیق (همراه) است، اگر بخواهیم از او فاصله بگیریم او ما را باز به‌سوی خودش بازمی‌گرداند و نمی‌خواهد ما مذلّ و خوار شویم و می‌خواهد ما عزیز شویم و به فریاد ما برسد. چون ناتوان و ضعیف هستیم، احتیاج مبرم به عزت و شفقت و همراهی او داریم و در این موضوع نباید هیچ شکی کرد.
ذکرش
امام زمان علیه‌السلام یگانه و یکتایی است که برابر و مثل ندارد، بی‌نیازی است که بی‌عیب است. مربّی است و همه را می‌پروراند. عزیزی است که خواری به او راه ندارد، توانگری است که فقر شامل حال او نمی‌شود، سلطانی است که شبیه ندارد. ذکرش شرف ذاکران، شکرش کامیابی شاکران، حمدش عزت حمد گویان، طاعتش نجات مطیعان، درگاهش مفتوح برای جویندگان، راهش برای انابه کنندگان باز است. عطایایش برای همه از فرمان‌بر و عاصی گشاینده است؛ و مهرش به نیکوکاران، نزدیک و بزرگواری، جلوهٔ او و بزرگ‌منشی، لباس اوست و تقسیم عطایای او به آمار و حساب نگنجد.
مجید
نام‌های زیبندهٔ حضرت بی‌شمار است و فهم آن برای کسی است که بویی از حقیقت مهدوی برده باشد. او مجید (پرآوازه) معین (یاری کننده) حمید (پسندیده) مکین (با منزلت و مکنت) متین (استوار) مبین (آشکارکننده) است. امید است تحت ظلّ اسمائی و صفاتی امام قرار بگیریم و از منتظران واقعی او بشمار بیاییم.
وعده و وعید
صاحبِ گفتهٔ درست (گفتار محکم)، صاحب کار برازنده، صاحب خشم سخت به دشمنان، صاحب وعد و وعید (مژده و تهدید)، حضرت مهدی علیه‌السلام است که همانند و نظیری برای او نیست. هر چه بخواند اوست کوشا به آنچه اراده کند و اوست نزدیک نزدیک و بر هر چیزی گواه است. توانگر کنندهٔ مستمند بی‌چیز و مهربان بر پیرمردان کهن‌سال و کودکان شیرخوار و پیونددهندهٔ استخوان شکسته و نگهدار افراد ترسان، پناهنده هم اوست.
الهام‌بخش
امام زمان علیه‌السلام دانای راز و نهان و برطرف‌کنندهٔ ضرر و درد و الهام‌بخش طالبان، صاحب شدّت و نقمت از دشمنان، صاحب فضل و کرامت و انواع احسان‌ها بر سائلان و مسکینان است. چون عطابخش است جوینده می‌طلبد، چون غالب است مغلوب مظلوم می‌طلبد. چون دادگر است مستضعف می‌طلبد. چون جداکننده (برّنده) است اهل حق و باطل را از هم جدا می‌کند. چون کامل و بی‌عیب است ناقصان جوینده را به کمال می‌رساند. چون فاعل است قابل (پذیرنده) می‌خواهد که البتّه هم او قرار دهنده، مدبّر و جاعل است برای نفوس مضطرّ و ملتمس کننده.
تدبیر
حضرت بقیّه الله علیه‌السلام بلندمرتبه است در عین نزدیکی‌اش، نزدیک است در برتری، به بردباری خود درگذرد، به دانش خود تدبیر و عاقبت‌اندیشی کند و به تدبیر خود داوری و حکومت کند. به نیروی خود عزیز و پیروزمند باشد؛ و با لطف خود بخشش‌ها کند؛ و با فضل، همگان را از مواهب خود بهره‌مند نماید.
اوّل و آخر
بدان که اوّل هر کار و آخرش، ظاهر هر فعل و باطنش، در منظر چشم خدایی حضرت قائم علیه‌السلام است، لذا می‌بیند و می‌داند. آن‌کس که این دو موضوع یادداشت شده را نداند و نفهمد، در اعتقاد به امامت ضعیف بوده است؛ پس بکوشد تا اعتقاد خود را صحیح نماید.
شناخته‌شده
بهترین شناخته‌شده به‌خوبی و والاترین کسی است که شکرگزاری باید از او شود. او عزیزترین یاد شده‌ها و بلندترین ستوده‌ها، پیشینی‌ترین انسان مطلوب و والاترین وصف شده و بزرگ‌ترین مقصودی که قصد شده و کریم‌ترین درخواست شده و شریف‌ترین محبوبی که شناخته‌شده، حضرت حجّت علیه‌السلام هست.